Fien Dagboek

Kleuterschoolverloop

2010-03-03T23:09:00

Nu Klaas naar school ging, vroegen we ons af welke kinderen er bij elkaar in de kleuterklas gingen zitten. Om het nog even te verduidelijken: bij ons op't school is er namelijk een peuterklas voor de jonge kleuters om in te stappen, en na een jaartje daar te hebben doorgebracht gaan de kleuters over naar de kleuterklas waar ze blijven tot ze naar de eerste klas gaan. Er zijn dus geen 2de en 3de kleuterklassen: de grotere kleuters zitten allemaal door elkaar. Het is ook zo dat broers en zussen bij elkaar in de kleuterklas terechtkomen, en altijd bij dezelfde juf. Daar wordt redelijk belang aan gehecht: zo zit Fien nu bijvoorbeeld bij Juf Inge omdat Nonkel Karel daar 10 jaar geleden ook is terecht gekomen.

Maar goed, we vroegen ons dus af hoe onze kinderen bij elkaar in de klas gingen zitten. En wat is er beter dan een klein infografiekje te maken waarop je dat verloop mooi kan visualiseren:

Zo gaan Fien en Klaas samen het langste in de kleuterklas zitten, maar Trijn en Fien gaan nooit samen in de kleuterklas zitten (maar wel samen in het kleuterhuis, zoals Fien en Klaas nu al). En tegen dat onze jongste - nog in de maak zijnde - spruit naar de eerste klas gaat, zit Fien al in de vijfde. Beetje lastig om voor te stellen, maar we geraken er wel. Baby 4 gaat ook het langste alleen in de kleuterklas zitten, ongeveer even lang als Trijn.

En dat was dan weer een portie nutteloze weetjes voor vandaag.

Klaas zijn allereerste schooldag

2010-03-03T05:39:40

Net zoals voor zijn zus vorig jaar, was het dit jaar voor Klaas tijd om voor de allereerste keer naar school te gaan. Met een beetje vertraging, want oorspronkelijk was zijn eerste schooldag voorzien een week of 3 voor de krokusvakantie (eind januari), maar wegens een zieke juf op dat moment hebben we alles toen maar uitgesteld tot na de vakantie. Ook al omdat meneer blijk gaf om er nog niet helemaal klaar voor te zijn: iets dat zich vooral uitte in af- en toe een eens natte broek (in de loop van de dag, dus niet tijdens zijn dutjes). Dat uitstel was dus ook wel een beetje welkom, want in die goeie maand tijd heeft hij daar toch nog wel heel wat vooruitgang in gemaakt. En zo werd uitstel dus geen afstel.

Klaas zijn schooltasje, zelf gemaakt door Katrien!

Woensdagmorgen, 24 februari 2010, moesten Klaas en Fien uit bed gevist worden. Fien is dat ondertussen al gewoon, maar voor ons venteke was het wat anders. Niet dat hij meestal tot een kot in den dag sliep, maar er is wel degelijk een verschil tussen zelf wakker worden om half acht en wakker gemaakt worden om kwart na zeven. Om het kort te houden: het was met groten bagaar. Meneer wou zijn pap niet drinken, of zijn kleren niet aandoen of geen cornflakes eten. Hij had dus danig last van een ochtendhumeur. Maar met wat aandringen en kordaatheid van ouderswege is het allemaal gelukt. Trijn hebben we uit haar bedje geplukt, ze snel een fles pap gegeven en dan met pyjama en al in de goeie zorgende armen van Moeke Sonja achtergelaten. En zo waren we - op tijd - in 't school, klaar voor de klas.

Eerst moesten we nog een plaatsje zoeken, want met dat gewissel van kindjes is het niet altijd duidelijk welke kapstokje voor wie is. Maar na een kleine interventie van de juf was het duidelijk waar Klaas zijn gerief mocht hangen. En als snel liep meneer rond in de klas als een volleerde peuter. Helemaal nieuw was het natuurlijk niet voor hem: hij was genoeg keren Fien mee komen ophalen, en dus was de drempel iets kleiner.

Al snel mochten alle kindjes in het kringetje, en wij erbij. Klaas mocht tussen zijn Moeke en Papa zitten. Dat was geen slecht idee, want de ochtendrituelen van de klas waren toch wel wat spannend. Veel participatie zat er nog niet in: meneer wachtte liever af. Gelukkig mag dat.

Na de ochtendliedjes was het speeltijd. Al snel staat zo'n klas dus ondersteboven als je 14 peuters erop loslaat. Klaas zat al snel mee in 't spel samen met de andere kinderen: hij bleeft niet - zoals Fien vorig jaar - wat afwachten aan de kant om goed te kijken maar hij speelde mooi mee. De andere kinderen betrokken hem ook mee in 't spel. Plezant om ze zo bezig te zien, eigenlijk. Ook wij - als toeschouwers - werden betrokken: we hebben verschillende "kadokes" gekregen, en we kregen hele verhalen te horen over vanalles en nog wat. Best plezant wel.

Daarna was't tijd om op te ruimen. Voor ze aan het opruimen beginnen, is er terug eerst een kringmomentje om de kindjes wat tot rust te brengen. En dat is dan met liedjes en zo:

Of, bekijk dit op Vimeo.

Elk kind krijgt zijn eigen taakje, en Klaas heeft zijn taak - de planken terug op hun plaats hangen en zetten - flink uitgevoerd. Geen verrassing, want hij ruimt hier thuis ook 3 keer zo flink op als Fien (die dat eigenlijk helemaal niet zo goed kan).

En dan mochten we aan tafel: 't was tijd voor havermoutpap en een tasje thee. Van vorig jaar onthielden we dat Fien geen fan was van de pap (toen gierstebrij), dus we hielden ons hart vast voor Klaas. Maar dat was niet nodig: hij heeft een flinke portie van zijn pap opgegeten (die, toegegeven, nogal waterig was wegens de voorraad melk net iets te krap). En zijn thee heeft hij ook flink opgedronken.

En ondertussen was er natuurlijk heel wat te zien rond de tafel... Ook de rituelen bij het tafelen volgde hij aandachtig:

Of, bekijk dit op Vimeo.

En nog:

Of, bekijk dit op Vimeo.

Na't eten was het tijd om buiten te gaan spelen, en mochten wij afscheid nemen: 't was tijd om ons venteke alleen achter te laten in de klas. Een probleem was dat niet: zelfs toen ze aan't spelen waren kwam meneer al vragen "wanneer gaan jullie weg?". Hij was dus vrijwel meteen op zijn gemak.

,

Tegen half één zijn we Fien en Klaas gaan afhalen. Meneer wou niet eens mee naar huis, zo plezant was't geweest. We zijn - net als bij Fien - ook nog naar de Lunchgarden (ofwel "'t restaurantje") geweest, om met onze twee schoolgaande kindjes te gaan uit eten. Dat hoort erbij.

Sindsdien is Klaas elke dag naar school geweest. We gingen hem vandaag (een week na zijn eerst schooldag) een dagje thuishouden, maar toen ik op school kwam, bleken er maar 4 kindjes in de klas te zijn (de anderen zijn allemaal ziek). Thuisgekomen stond Klaas toch nog te popelen om naar school te gaan, en dus heb ik 'm maar ineens terug weggedaan. Iets later dan normaal, maar zo was de klas toch wat meer gevuld. En hij wou zo graag.

Dusjah, misschien hebben we vanaf nu dus 2 voltijds schoolgaande kinderen (ook al gaan ze maar halve dagen). De volgende stap is dus: Fien die hele dagen begint te gaan, maar daar zitten we nog wat met logistieke problemen.

Schuifelmie

2010-02-14T19:19:39

Woensdag 10 februari '10. Ons dametje is die dag 12,5 maanden oud, exact.

Trijn geraakt vooruit! Op haar poep, handjes op de grond en schuiven maar.

Of, bekijk dit op Vimeo.

Dit weekend zette ze zich voor 't eerst ook op haar poep vanuit buiklig. Poep in de lucht, knieën eronder, naar achter duwen met de handjes en poep zitten.
Ze gaat dat stappen ooit nog leren!! Dat ze er maar niet mee wacht tot in augustus. *zucht*

Carnaval 2010

2010-02-12T01:57:05

Zo ging onze oudste dochter deze ochtend naar school.

Ze vierde haar eerste carnaval als bloemenmeisje tussen de ridders, prinsessen, roodkapjes,... in haar klasje.
De klas geurde heerlijk toen ik Fien ging halen. Juf had wafels gebakken in de klas. Echt feest dus.

Tijd voor vakantie nu. En laat de lente daarna maar komen!

Liefde

2010-02-10T14:55:59

Gisteren zat ik met onze twee oudsten in de zetel. Ik was wat met de iPhone aan't spelen, en op 1 of andere manier has ik opeens de Voice Memo app open. En dus kon ik niet anders dan onze prutsen iets laten inspreken. Na wat gebrabbel kwam ons Fien met dit op de proppen:

Mooi, toch?

Trijn - eerste tekening

2010-02-06T04:14:11

Kim vroeg overlaatst ergens in de commentaren of we Trijn al eens hadden laten "tekenen" of zoiets.

Toen hadden we dat nog niet gedaan. Maar ze had wel mijn frank doen vallen. Bij de andere twee hadden we dat inderdaad wel eens geprobeerd kort voor ze één jaar werden.
Bij Trijn had ik daar nog niet aan gedacht omdat ze toch nog klein was. Het gevoel van "oh kom, we zullen ze eens laten tekenen" was er nog niet geweest. En terecht zo bleek. Trijn bakte er niks van! Ze wist begot niet wat ze nu met die krijtjes moest aanvangen.
Ons jongste maakte auto's van de krijtjes en deed ze over en weer "vroemen". Wat gekleurde krasjes op het blad door onbewust krijt-papiercontact tot gevolg. Niks wat je een eerste tekening kon noemen.

Maar kijk! Vandaag, dik drie weken na Trijn haar eerste poging, wou Fien graag tekenen en liet ik de andere twee kinderen rustig meedoen. Elk een blad papier en tekengerief.
En ja hoor! Deze keer lukte het Trijn wel! Alsof ze nog nooit iets anders gedaan had, krabbelde ze haar blad mooi vol. Ze vond het zelfs plezant.

Ze heeft op die korte tijd toch weer veel bijgeleerd en zo kunnen ze vanaf nu gewoon met z'n drietjes aan tafel om te tekenen.

Hoera!

2010-01-27T15:17:20

We krijgen er nog een kindje bij!
Geen winterkindjes meer voor ons. Deze keer wordt het er eentje in volle zomer.

Vandaag kwamen we te weten dat het er ééntje is. Een tweeling zag ik nu niet bepaald zitten.
Nekplooimeting was in orde, maagje gevuld, blaas gevuld. Alles okee tot hiertoe.

Het volgende fotomoment vindt pas plaats rond 22 weken. Intussentijd passeren we geregeld eens langs de vroedvrouw.

Uitgerekende datum? vrijdag den 13de augustus 2010. We kopen dat kind alvast een zwarte kat en een ladder.

Klaas naar school

2010-01-27T01:31:29

Normaalgezien zou Klaas vandaag voor 't eerst naar school gaan.
"Normaalgezien" impliceert dat dat dus niet het geval is. De peuterjuf is afwezig. Hoelang dat weten we voorlopig nog niet.
Maar het lijkt ons het meest logische om onze kleine man dus pas na de krokusvakantie naar school te sturen.

En zo heeft moeder nog wat extra tijd gekregen om die olifantentas klaar te krijgen.
Zo heeft Klaas ook nog wat meer tijd om onder moeders rokken te blijven. Hij is immers toch nog behoorlijk jong.
Tegen de middag is het hier standaard Klaascrisis. Een ventje dat eigenlijk in zijn bed zou moeten, maar nog moet wachten omdat zus van school gehaald moet worden.
Hij zou nog wat meer moeten oefenen om zelf zijn schoenen en zijn jas aan te doen, om ervoor te zorgen dat hij op tijd stopt met spelen om naar 't wc te gaan, om eraan te denken dat dat piemeltje ín de wc moet wijzen ipv naar boven,...
Allemaal kleinigheidjes, zeker voor een kind van geen 2 jaar en 8 maanden. Maar 't zijn wel die kleintjes die het hemzelf en de juf een pak aangenamer gaan maken als hij daar wat vlotter in is.

Hij mag dus nog eventjes gezellig thuis blijven. Nog heel eventjes.

Trijn - eerste verjaardag

2010-01-26T05:17:35

Zeer uitzonderlijk was onze langslaper eens een vroege vogel. Ze moet het gevoeld hebben dat ze extra lang van deze dag moest profiteren. Zo rond de tijd dat we hier vorig jaar in actie zijn geschoten, ben ik dit jaar ons masjoefel uit haar bedje gaan vissen.
Anderhalf uur later, tegen verjaardagstijd, lag ze alweer te dromen.

Trijn haar verjaardag startte met het laten onderzoeken van Fien bij de dokter.
Fien had immers rode uitslag op haar romp en in haar gezicht. En aangezien 's avonds Trijn haar peter met zijn kroost zou langskomen, moesten we toch efkes uitsluiten dat het iets besmettelijks zou zijn.

Maar nee, niks ergs, ook niet de gevreesde roodvonk (al was Fien daar véél te levendig voor). Dus konden de gasten 's avonds zonder vrees ons huis betreden.

's Middags aan tafel probeerden we alvast Trijn haar kroon eens uit. Zeer interessant gedoe daar op dat hoofdje! Trijn doet niet liever dan proberen haar kleren aan te doen, bavetjes over haar hoofd te trekken, kettingen rond te hangen,...
De kroon was dus welgekomen experimenteergerief.

In de late namiddag kwam papa naar huis. Speciaal vroeger gestopt om Trijn haar verjaardagscadeautje te geven.
Ze kreeg van ons een xylofoon en enkele boekjes.
De grote behulpzame zus leek het wel niet zo goed te begrijpen dat we Trijn zelf wat lieten knoeien met haar cadeaupapier en dat zíj dat niet snel even mocht openmaken.
Fien en Klaas waren daarbij mogelijks tien keer nieuwsgieriger dan Trijn naar de inhoud van de pakjes.

Rond de vijven arriveerden Jurgen-peter-van-Trijn en zijn gevolg. Trijn haar meter bevindt zich momenteel in Indonesië en kon er dus niet bij zijn.
Weer werd er een pakje open gemaakt. Nóg boekjes (boekjes heb je nooit genoeg!) én... een spaarpot!
Ah ja! Trijn had nog geen spaarpot. Hoe zou dat kind nu in godsnaam rijk worden?
De spaarpot kreeg ondertussen al een schoon plaatske in de kast die Trijn cadeau kreeg van meter en peter ter ere van haar geboorte.

Na het pakje, het eten, na het eten de taart!
Trijn wou het vlammetje liever pakken met haar handjes dan het uitblazen. Weet zij ook veel natuurlijk!
Peter Jurgen hielp haar wel een mondje blazen en zo raakte dat eerste kaarsje ook gedoofd.

Zondag 24 januari maakten we met ons gezinnetje ook nog een kleine uitstap naar een tentoonstelling/wedstrijd voor neerhofdieren.
Voor elke jarige proberen we een uitstapje te maken en zo belandden we wat verder in het dorp tussen de kippen, ganzen, duiven, konijnen, cavia's.

Klaas had het zo niet met de hanen. Met een klein hartje liep hij tussen die kraaiende beesten door. Trijn liet het haar allemaal welbevallen.
De meest gekke gevleugelde soorten hebben we gezien. Kippen zo groot als Klaas, haantjes die lelijk waren als de nacht, fazanten met prachtige kleuren,...
Maar onze kinderen voelden zich toch wat meer op hun gemak tussen de kleine viervoeters.
Konijnen en cavia's zien er dan ook stukken aaibaarder uit dan de gevederde vrienden aan de andere kant van de tentoonstelling.

En zo begon Trijn aan haar tweede jaar!

Jarige Trijn

2010-01-25T05:28:11

Trijn was jarig vandaag! Een kleine éénjarige in huis vanaf nu.

Wegens gebrek aan fut en bewerkte foto's volgt het verjaardagsverslagje niet vandaag, maar zo snel mogelijk!
Uw geduld wordt dra beloond.

Zwemmen

2010-01-17T12:54:31

Vandaag zijn we nog eens gaan zwemmen. 't Was lang geleden! Trijn had nog nooit echt gezwommen, en voor de twee anderen was het al van op onze zomer vakantie geleden dat ze nog eens een zwembad van de binnenkant uit gezien hadden.

En dus werd het hoog tijd om dat nog eens te doen, een zwemmeke.

Wij toogden dus naar het zwembad van Lier, op een zondagochtend. Het werd al snel duidelijk dat we er niet alleen gingen zijn: een heuse wachtrij voor de kassa. Gelukkig moesten we niet al te lang wachten - ondertussen van de tijd gebruik maken om de 2 oudsten nog even te laten plassen helpt - en zo stonden we al snel in ons badpak klaar om het water in te duiken.

We zijn in eerste instantie *niet* in het kinderplonsbad geweest: het zag daar kwasi letterlijk zwart van het volk: voor elke baby/peuter/kleuter zaten er ook een mama en een papa bij, en al is dat plonsbad in Lier niet klein: er was niet veel plaats meer.
Gelukkig zijn er in Lier vele baden: er is buiten het grote - echte - zwembad ook nog een wildwaterbaan, een golfslagbad, een halfdiep klein zwembad en een soort vanalles en nog wat bad (met een stroomversnelling en ook met bubbelend water en zo). U ziet, voor elk wat wils. Dat is daar dik in orde.

We zijn dus begonnen in het golfslagbad. Dat was behoorlijk warm - maar niet zo warm als het plonsbad - en de diepte zakt af van een halve meter tot goed anderhalve meter. Dat is perfect voor onze twee oudsten om te staan. Het enige wat ge er moet bijnemen is dat ze af en toe die golfslag activeren, maar dat is ook wel eens plezant.

Enfin, om een lang verhaal kort te maken: ons Fien vond het de max. Ze wou regelmatig graag naar het diep en ook de golven vond ze best okee. Ze heeft ook af en toe zonder hulp van Papa of Moeke "gesparteld", en hoewel dat wel spannend is vond ze dat toch ook heel plezant. Een hele waterrat, weliswaar een voorzichtige, maar toch: een hele waterrat, ons Fien.

Klaas vond al dat gedoe in het golfslagbad maar niks. We moesten hem goed vasthouden. Hij voelt zich niet helemaal op't gemak in't water. Gek, want op 't land haalt hij de gekste toeren uit van de 3. Toen we wat later op het vlakke ondiepe stuk speelde kwam hij wel wat los, en in het plonsbad later op onze bezoekje was hij toch ook helemaal in zijn element. Wat meer gaan zwemmen met dat venteke, dan wordt hij het wel gewoon.

En Trijn: die ging helemaal uit haar dak. Zowel het spartelen in haar zwemband als het "vrij" rondspetten in het water (mits deskundige ondersteuning van Katrien of mezelf) vond ze helemaal het einde. Dat kind heeft de hele tijd met een smile op haar gezicht gezeten, zo plezant vond ze het. En niks bang van't water. We hadden al door dat ze water plezant vond van de avonturen in't bad, maar dit hadden we toch niet verwacht.

Maar zwemmen, dat is ook vermoeiend. Tegen dat we naar huis geraakten was ons jongste al helemaal steendoodmoe. Ze heeft nog met moeite een koek binnengesmikkeld in de auto, en toen we ze - eens thuis - uit haar maxicosi plukten zat ze in een diepe slaap en sliep madam gewoon door op de arm van haar Moeke:

We hebben ze maar meteen - zonder eten - in bed gelegd en ze heeft ruim 3 en half uur geslapen. Dat kon dus tellen.

Enfin, het is dus voor herhaling vatbaar. Maar misschien dan niet op een zondagvoormiddag, want *zoveel* volk in de zwembad... Niet. Te. Doen.

Tekenen

2010-01-11T13:43:41

Ons Fien heeft altijd al graag getekend, maar de laatste tijd was dat een pak minder. Het interesseerde haar niet zo erg meer, was snel afgeleid, en gooide een beetje met haar klak naar het tekenen. Het begon dikwijls goed, maar ineens had ze dan genoeg en dan kribbelde ze haar blad maar vol waardoor het resultaat op niet veel meer trok.

Het was gek dat ze dat eerst wel goed deed, maar dat de lol er nu wat af leek. Maar wakker lagen we er niet van, er werd gewoon wat minder getekend ten huize Adriaenssen-Guetens.

Tot vandaag ons juffrouw ineens 2 prachtige tekeningen uit haar mouw toverde. Ter ere van de verjaardag van Juf Rina (de juf waar Fien tot voor kort bij in de klas zat, en waar Klaas binnenkort bij in de klas komt), maakte ze deze (een huis):

en deze (een paddestoel en een huis met veel schouwen):

't is de eerste keer dat ze echt een huis tekent, met een zon en wolken. Helemaal uit zichzelf, nergens vanaf getekend, zomaar, uit het blote hoofd. Bij de paddestoel heeft ze wat hulp gekregen van Moeke, want eerst zweefde de hoed van de paddestoel als een ufo boven de grond: een steeltje tekenen was - zelfs na aanwijzingen - een te abstract gegeven.

Maar voor de rest: helemaal eigen werk. Het mag niet veel lijken, maar we waren toch alletwee verbaasd dat ze ineens zo gedetailleerd tekende ipv zomaar wat gekribbel. Nu, helemaal verbazingwekkend is het ook niet: ons Fien heeft er een handje van weg om eerst iets te doen, laten zien dat ze het kan, en dan een periode een schijnbare terugval te hebben om dan daarna het ineens deftig te doen. Het is niet de eerste keer dat ze ons dat lapt.

Overgang naar de kleuterklas.

2010-01-07T02:47:34

Zo ging het;

Tom bracht Fien 's morgens naar school, ging daarna nog ne koffie drinken met een andere papa en kwam weer naar huis.
Samen brachten we daarna Klaas en Trijn naar moeke Sonja. Die konden immers niet mee naar school.

Om half elf stonden we in de peuterklas. Aan de deur stond de juf met een verzamelde bende peuters én een Fien met een kaboutermuts op. Ze had haar boekentas al bij. Wij namen haar jasje en botten nog mee.
Fien mocht vooraan lopen, wij volgden achter de bende peuters.
Juf Rina hielp Fien bij het kiezen van een kapstokje in het gangetje van juf Inge. Daar werden boekentas, jas en botjes achter gelaten.

Er werd aangeklopt bij juf Inge en haar kleuters. Fien en haar gevolg kwamen binnen in de klas waar alle kleuters in de kring zaten te wachten. Juf Rina gaf haar oudste peuter af en juf Inge nam haar jongste kleuter in ontvangst.
De peuters keerden weer naar hun klasje en Fien mocht zich een plaatsje zoeken in de nieuwe grote kring.
Enkele liedjes klonken nog vanuit de kring waarna een sliert werd gemaakt om aan tafel te gaan; Juf op kop.

Aan tafel werd het koningsbrood uitgedeeld dat de dag voordien werd gebakken. Ah ja! 6 januari is driekoningen natuurlijk.
Drie pitten zaten verstopt in het brood. Elk kind dat een pit vond, mocht een koning zijn. De eerste werd Melchior, de tweede werd Balthazar en de derde werd Kaspar. Vrijdag gaan ze driekoningen zingen in de andere klassen, zelfs in de lagere en middelbare school.
Een tasje thee en wat stukken fruit later zat het tafelmomentje erop.

Sloefjes werden in de kring op een stoeltje gezet, jasjes en warm gerief werd aangedaan. Tijd om buiten te spelen.
Meestal spelen de kleuters in de tuin van hun klasje, maar het gebeurt ook dat ze samen op de centrale binnenplaats spelen met de kleuters van de andere klasjes.
Blij was daar het weerzien met Liesje en Lopke. Zij zitten bij juf Ingrid en gingen maandag -samen met nog een ander peutertje- al over.
Lies en Fien vlogen elkaar letterlijk in de armen. Zeer vertederend om te zien!
De drie hebben heel te tijd samen gespeeld en gingen af en toe eens loeren aan de draad van het peutertuintje.

Na de speeltijd was het tekentijd. Elke kleuter kreeg een lang wit blad. Dat zou later gebruikt worden om driekoningenkronen van te maken.

Fien luisterde heel aandachtig naar juffie en keek goed wat de andere kleuters deden.
Toevallig zaten op haar rij alle kleintjes van de klas en aan de overkant zaten allemaal grote kleuters.
Binnen een mum van tijd stond haar blad vol mooie kleuren.

Of, bekijk dit op Vimeo.

Toen ze klaar was mocht ze haar blad en haar onderlegger op de grote tafel gaan leggen. Tuur wees haar de weg. (Er heerst wel wat strijd om zo'n kleintje de weg te wijzen in de nieuwe klas zo bleek en dus liet Tuur zich niet afwimpelen door een ander hulpvaardig kind.)
Kindjes die klaar waren, mochten bij juf in de kring zitten om nog enkele liedjes te zingen tot de rest mocht afronden.

Tot slot werd het verhaal van vrouw Holle nog verteld en zo was de dag om.
Om half één vertrokken we met onze flinke kleuter weer naar huis.

Op haar rug de boekentas die ze vorig jaar van haar meter en peter kreeg! Die hielden we opzij tot nu. Ze is er alvast zeer content mee, dus Greet en Tom; nog eens merci!

Vandaag ging ze voor 't eerst van 's morgensvroeg naar de kleuterklas.
Om twaalf uur ging ik ze oppikken en wist de juf me te vertellen dat Fien heel flink was geweest. Geen traan gelaten. Ze heeft vooral gekeken vandaag. Spelen was er nog niet bij. Ze is heel de klas rond geweest om eens overal te kijken, maar is uiteindelijk bij juf -die aan de grote tafel de koningskronen was aan 't afwerken- op schoot gekropen.
Ze is zelfstandig en trekt haar plan wel.

Nu nog wat geduld hebben tot ze zich wat meer op haar gemak voelt en wat meer kindjes kent zekers?

Spannend

2010-01-04T20:51:49

Morgen gaat ze naar de kleuterklas, ons oudste.
Ze gaat 's morgens zoals gewoonlijk naar haar vertrouwde peuterklas, maar daar blijft ze niet de hele dag.
Rond een uur of elf krijgt ze een kaboutermuts van haar peuterjuf, wordt er een dansje gedaan voor haar waarna ze door alle peuters en de peuterjuf wordt afgezet bij haar nieuwe kleuterjuf.
Een hele gebeurtenis dus.

Vanaf morgen gaat ze met andere woorden naar Juf Inge, wordt ze de jongste van de klas terwijl ze nu de oudste is, ziet ze weer kleuters die nog bij haar in de peuterklas zaten, maar vooral ook veel kleutertjes wiens naam ze nog niet kent.

Wat blijkt... ons Fien vindt dat allemaal nogal spannend. Héél spannend zelfs.
Om vijf uur deze ochtend stond ze naast ons bed met "mijn buikje doet pijn, ik ben ziek".
Dus groeven we haar in onder ons dekbed, tussen ons beiden. Hopend op nog een beetje slaap.
Maar het buikje bleef pijn doen. Er moest naar 't wc gegaan worden, een slokje water was nodig.
Stiekem werd er ook al een baddeke naast het bed geplaceerd. Met een Klaas die op oudjaar de ziel uit zijn lijf kotste, kan een mens dus maar beter voorzichtig zijn als ook zuslief klaagt over buikpijn.

Deze ochtend moest het thee zijn ipv melk, er werd gezeurd en ruzie gemaakt en hoe verder de voormiddag vorderde, hoe meer ik onze levendige Fien zag verschijnen.
Dat kind heeft niks! Ze dicteert nog steeds haar broer, speelt lustig, eet goed.

Al is er inderdaad toch nog wat spanning waar te nemen. Ze huilt snel, terwijl het echt al lang geleden was dat ze voor 't minste haar tranen boven toverde.

Het beloven hier nog vermoeiende dagen te worden na schooltijd. Al hoop ik dat de meeste spanning er wat af is als ze morgen (samen met ons trouwens) al een stukje van de dag bij haar nieuwe juf is geweest.

Coole Trijn

2009-12-22T14:10:19

Vanmiddag lagen onze twee andere sjarels nog te middagdutten, en dus had onze jongste haar vader en moeder voor zich alleen. Dat vindt ze behoorlijk okee, al die aandacht.

Het ging zelfs zo ver dat madam een zonnebril opkreeg:

Of, bekijk dit op Vimeo.

In bovenstaande video kan u een aantal herkenbare herkenbaarheden van ons Trijn in actie zien:

Ze kan gillen tot uw oren er van pijn doen
Haar tong doet overwerk
De zever loopt er met momenten met sloten uit
Ze vindt het tegenwoordig de max om recht te staan annex te tooghangen aan een kast of mand
erg stabiel staat ze nog wel niet, maar oefening baart kunst
Ze verkoopt babyklap waar ge niks van verstaat
Ze steekt nog steeds alles in haar mond om te zien of het nu wel eetbaar is

Ze komt van ver, maar hetgeen we nu al zien belooft voor later.