Net zoals voor zijn zus vorig jaar, was het dit jaar voor Klaas tijd om voor de allereerste keer naar school te gaan. Met een beetje vertraging, want oorspronkelijk was zijn eerste schooldag voorzien een week of 3 voor de krokusvakantie (eind januari), maar wegens een zieke juf op dat moment hebben we alles toen maar uitgesteld tot na de vakantie. Ook al omdat meneer blijk gaf om er nog niet helemaal klaar voor te zijn: iets dat zich vooral uitte in af- en toe een eens natte broek (in de loop van de dag, dus niet tijdens zijn dutjes). Dat uitstel was dus ook wel een beetje welkom, want in die goeie maand tijd heeft hij daar toch nog wel heel wat vooruitgang in gemaakt. En zo werd uitstel dus geen afstel.
Klaas zijn schooltasje, zelf gemaakt door Katrien!
Woensdagmorgen, 24 februari 2010, moesten Klaas en Fien uit bed gevist worden. Fien is dat ondertussen al gewoon, maar voor ons venteke was het wat anders. Niet dat hij meestal tot een kot in den dag sliep, maar er is wel degelijk een verschil tussen zelf wakker worden om half acht en wakker gemaakt worden om kwart na zeven. Om het kort te houden: het was met
groten bagaar.
Meneer wou zijn pap niet drinken, of zijn kleren niet aandoen of geen cornflakes eten. Hij had dus danig last van een ochtendhumeur. Maar met wat aandringen en kordaatheid van ouderswege is het allemaal gelukt. Trijn hebben we uit haar bedje geplukt, ze snel een fles pap gegeven en dan met pyjama en al in de goeie zorgende armen van Moeke Sonja achtergelaten. En zo waren we - op tijd - in 't school, klaar voor de klas.
Eerst moesten we nog een plaatsje zoeken, want met dat gewissel van kindjes is het niet altijd duidelijk welke kapstokje voor wie is. Maar na een kleine interventie van de juf was het duidelijk waar Klaas zijn gerief mocht hangen. En als snel liep meneer rond in de klas als een volleerde peuter. Helemaal nieuw was het natuurlijk niet voor hem: hij was genoeg keren Fien mee komen ophalen, en dus was de drempel iets kleiner.
Al snel mochten alle kindjes in het kringetje, en wij erbij. Klaas mocht tussen zijn Moeke en Papa zitten. Dat was geen slecht idee, want de ochtendrituelen van de klas waren toch wel wat spannend. Veel participatie zat er nog niet in: meneer wachtte liever af. Gelukkig mag dat.
Na de ochtendliedjes was het speeltijd. Al snel staat zo'n klas dus ondersteboven als je 14 peuters erop loslaat.
Klaas zat al snel mee in 't spel samen met de andere kinderen: hij bleeft niet - zoals Fien vorig jaar - wat afwachten aan de kant om goed te kijken maar hij speelde mooi mee. De andere kinderen betrokken hem ook mee in 't spel. Plezant om ze zo bezig te zien, eigenlijk. Ook wij - als toeschouwers - werden betrokken: we hebben verschillende "kadokes" gekregen, en we kregen hele verhalen te horen over vanalles en nog wat. Best plezant wel.
Daarna was't tijd om op te ruimen. Voor ze aan het opruimen beginnen, is er terug eerst een kringmomentje om de kindjes wat tot rust te brengen. En dat is dan met liedjes en zo:
Of, bekijk dit op Vimeo.
Elk kind krijgt zijn eigen taakje, en Klaas heeft zijn taak - de planken terug op hun plaats hangen en zetten - flink uitgevoerd. Geen verrassing, want hij ruimt hier thuis ook 3 keer zo flink op als Fien (die dat eigenlijk helemaal niet zo goed kan).
En dan mochten we aan tafel: 't was tijd voor havermoutpap en een tasje thee. Van vorig jaar onthielden we dat Fien geen fan was van de pap (toen gierstebrij), dus we hielden ons hart vast voor Klaas. Maar dat was niet nodig: hij heeft een flinke portie van zijn pap opgegeten (die, toegegeven, nogal waterig was wegens de voorraad melk net iets te krap). En zijn thee heeft hij ook flink opgedronken.
En ondertussen was er natuurlijk heel wat te zien rond de tafel... Ook de rituelen bij het tafelen volgde hij aandachtig:
Of, bekijk dit op Vimeo.
En nog:
Of, bekijk dit op Vimeo.
Na't eten was het tijd om buiten te gaan spelen, en mochten wij afscheid nemen: 't was tijd om ons venteke alleen achter te laten in de klas. Een probleem was dat niet: zelfs toen ze aan't spelen waren kwam meneer al vragen "wanneer gaan jullie weg?". Hij was dus vrijwel meteen op zijn gemak.
,
Tegen half één zijn we Fien en Klaas gaan afhalen. Meneer wou niet eens mee naar huis, zo plezant was't geweest.
We zijn - net als bij Fien - ook nog naar de Lunchgarden (ofwel "'t restaurantje") geweest, om met onze twee schoolgaande kindjes te gaan uit eten. Dat hoort erbij.
Sindsdien is Klaas elke dag naar school geweest. We gingen hem vandaag (een week na zijn eerst schooldag) een dagje thuishouden, maar toen ik op school kwam, bleken er maar 4 kindjes in de klas te zijn (de anderen zijn allemaal ziek). Thuisgekomen stond Klaas toch nog te popelen om naar school te gaan, en dus heb ik 'm maar ineens terug weggedaan. Iets later dan normaal, maar zo was de klas toch wat meer gevuld. En hij wou zo graag.
Dusjah, misschien hebben we vanaf nu dus 2 voltijds schoolgaande kinderen (ook al gaan ze maar halve dagen). De volgende stap is dus: Fien die hele dagen begint te gaan, maar daar zitten we nog wat met logistieke problemen.